ධම්ම පදය

ඩිජිටල් පුස්තකාලය

දණ්ඩ වග්ගය

ගාථා අංක #129

සබ්බේ තසන්ති දණ්ඩස්ස - සබ්බේ භායන්ති මච්චුනෝ

අත්තානං උපමං කත්වා - න හනෙය්‍ය න ඝාතයේ

හැමෝම දඬුවමට බයයි. හැමෝම මරණයට බයයි. ඒ නිසා තමන්ව උපමාවට අරගෙන (තමන් කැමති වගේ අනිත් අයත් ජීවත් වෙන්න කැමතියි කියලා හිතලා), සත්තු මරන්න එපා, අනුන් ලවා මරවන්නත් එපා.

ගාථා අංක #130

සබ්බේ තසන්ති දණ්ඩස්ස - සබ්බේසං ජීවිතං පියං

අත්තානං උපමං කත්වා - න හනෙය්‍ය න ඝාතයේ

හැමෝම දඬුවමට බයයි. හැමෝටම තමන්ගේ ජීවිතේ ප්‍රියයි. ඒ නිසා තමන්ව උපමාවට අරගෙන, කාටවත් හිංසා කරන්න එපා.

ගාථා අංක #131

සුඛකාමානි භූතානි - යෝ දණ්ඩේන විහිංසති

අත්තනෝ සුඛමේසානෝ - පෙච්ච සෝ න ලභතේ සුඛං

තමන්ට සැප ඕන නිසා, සැප කැමති අනිත් සත්තුන්ට යමෙක් හිංසා කරනවා නම්, එයාට මරණින් පස්සේ සැපක් ලැබෙන්නේ නැහැ.

ගාථා අංක #132

සුඛකාමානි භූතානි - යෝ දණ්ඩේන න හිංසති

අත්තනෝ සුඛමේසානෝ - පෙච්ච සෝ ලභතේ සුඛං

තමන්ට සැප ඕන වුනත්, සැප කැමති අනිත් සත්තුන්ට යමෙක් හිංසා කරන්නේ නැත්නම්, එයාට මරණින් පස්සේ සැප ලැබෙනවා.

ගාථා අංක #133

මා වෝච ඵරුසං කඤ්චි - වුත්තා පටිවදෙය්‍යු තං

දුක්ඛා හි සාරම්භකථා - පටිදණ්ඩා ඵුසෙය්‍යු තං

කාටවත් පරුෂ වචන කියන්න එපා. බැන්නොත් එයාලත් පෙරලා බනීවි. තදින් කතා කරන එක දුකක්. දඬුවම් විඳින්න වෙයි.

ගාථා අංක #134

සචේ නේරේසි අත්තානං - කංසෝ උපහතෝ යථා

ඒස පත්තෝසි නිබ්බානං - සාරම්භෝ තේ න විජ්ජති

පද්දන්නේ නැති ලෝහ තැටියක් වගේ (සද්ද නැතුව) තමන්ට ඉන්න පුළුවන් නම්, රණ්ඩු සරුවල් නැත්නම්, ඔබ නිවනට පැමිණි කෙනෙක්.

ගාථා අංක #135

යථා දණ්ඩේන ගෝපාලෝ - ගාවෝ පාචේති ගෝචරං

ඒවං ජරා ච මච්චු ච - ආයුං පාචෙන්ති පාණිනං

එඬේරා කෙවිටෙන් ගහලා හරක්ව ගාලට දක්කනවා වගේ, ජරාව (වයසට යාම) සහ මරණය විසින් සත්වයන්ගේ ආයුෂය (මරණය කරා) දක්කගෙන යනවා.

ගාථා අංක #136

අථ පාපානි කම්මානි - කරං බාලෝ න බුජ්ඣති

සේහි කම්මේහි දුම්මේධෝ - අග්ගිදඩ්ඪෝව තප්පති

අඥානයා පව් කරද්දී ඒක තේරුම් ගන්නේ නෑ. පස්සේ තමන් කළ ඒ පව් නිසාම, ගින්නෙන් පිච්චුන කෙනෙක් වගේ එයා දුක් විඳිනවා.

ගාථා අංක #137

යෝ දණ්ඩේන අදණ්ඩේසු - අප්පදුට්ඨේසු දුස්සති

දසන්නමඤ්ඤතරං ඨානං - ඛිප්පමේව නිගච්ඡති

දඬුවම් නොකළ යුතු, දොසක් නැති රහතන් වහන්සේලාට යමෙක් දඬුවම් කරනවා නම් (රිද්දනවා නම්), ඔහුට කරදර දහයකින් එකක් ඉක්මනින්ම සිද්ධ වෙනවා.

ගාථා අංක #138

වේදනා ඵරුසං ජානිං - සරීරස්ස ච භේදනං

ගරුකං වාපි ආබාධං - චිත්තක්ඛේපං ව පාපුණේ

(ඒ දඬුවම් දහය නම්:) දැඩි වේදනාව, ධන හානිය, අත් පා කැඩීම, බරපතල ලෙඩ රෝග, පිස්සු වැටීම...

ගාථා අංක #139

රාජතෝ වා උපස්සග්ගං - අබ්භක්ඛානං ව දාරුණං

පරික්ඛයං ව ඤාතීනං - භෝගානං ව පභංගුරං

රජුගෙන් කරදර, දරුණු බොරු චෝදනා, නෑදෑයන් විනාශ වීම, ධනය විනාශ වීම...

ගාථා අංක #140

අථවාස්ස අගාරානි - අග්ගි ඩහති පාවකෝ

කායස්ස භේදා දුප්පඤ්ඤෝ - නිරයං සෝ උපපජ්ජති

නැත්නම් ගෙවල් දොරවල් ගිනි ගන්නවා. අන්තිමේදී මැරුණම ඒ අඥානයා නිරයේ උපදිනවා.

ගාථා අංක #141

න නග්ගචරියා න ජටා න පංකා - නානාසකා ථණ්ඩිලසායිකා වා

රජෝජල්ලං උක්කුටිකප්පධාිනං - සෝධෙන්ති මච්චං අවිතිණ්ණකංඛං

සැක දුරු නොකළ කෙනාව (කෙලෙස් තියෙන කෙනාව), නිර්වස්ත්‍රව හිටියට, ජටා බැන්දට, ඇඟේ මඩ ගාගත්තට, බිම නිදාගත්තට පිරිසිදු කරන්න බැහැ.

ගාථා අංක #142

අලංකතෝ චේපි සමං චරෙය්‍ය - සන්තෝ දන්තෝ නියතෝ බ්‍රහ්මචාරී

සබ්බේසු භූතේසු නිධාය දණ්ඩං - සෝ බ්‍රාහ්මණෝ සෝ සමණෝ ස භික්ඛු

ලස්සන ඇඳුම් ඇඳගෙන හිටියත්, යමෙක් සංසුන් නම්, ඉන්ද්‍රිය දමනය කරගෙන ඉන්නවා නම්, බ්‍රහ්මචාරී නම්, කාටවත් හිංසා කරන්නේ නැත්නම්, එයා තමයි බ්‍රාහ්මණයා, එයා තමයි ශ්‍රමණයා, එයා තමයි භික්ෂුව.

ගාථා අංක #143

හිරිනිසේධෝ පුරිසෝ - කෝචි ලෝකස්මි විජ්ජති

යෝ නින්දං අප්පබෝධති - අස්සෝ භද්‍රෝ කසාමිව

හොඳ අශ්වයෙක් කස පහර වදින්න ඉඩ තියන්නේ නෑ වගේ, ලජ්ජාව නිසා පව් නොකර ඉන්න, නින්දාව තමන්ට එන්න නොදෙන කෙනෙක් මේ ලෝකේ ඉන්නවා නම් ඒ හරි කලාතුරකින්.

ගාථා අංක #144

අස්සෝ යථා භද්‍රෝ කසානිවිට්ඨෝ - ආතාපිනෝ සංවේගිනෝ භවාථ

සද්ධාය සීලේන ච වීරි යේන ච - සමාධිනා ධම්මවිනිච්ඡයේන ච

සම්පන්නවිජ්ජාචරණා පතිස්සතා - ජහිස්සථ දුක්ඛමිදං අනප්පකං

කස පාර කාපු අශ්වයෙක් ඊට පස්සේ හොඳට දුවනවා වගේ, උත්සාහවන්ත වෙන්න. ශ්‍රද්ධාව, සීලය, වීර්යය, සමාධිය සහ ප්‍රඥාව දියුණු කරගෙන මේ ලොකු දුක (සංසාරය) නැති කරගන්න.

ගාථා අංක #145

උදකං හි නයන්ති නෙත්තිකා - උසුකාරා නමයන්ති තේජනං

දාරුං නමයන්ති තච්ඡකා - අත්තානං දමයන්ති සුබ්බතා

වතුර ගෙන යන අය වතුර ගෙන යනවා. ඊතල හදන අය ඊතල කෙලින් කරනවා. වඩු බාස්ලා ලී නවනවා. සිල්වත් අය තමන්ව දමනය කරගන්නවා.