කේන්තිය අතහරින්න. මානය අතහරින්න. හැම බැම්මක්ම කඩලා දාන්න. නාම රූප වල නොඇලෙන කෙනා පස්සේ දුක එලවන්නේ නෑ.

වේගයෙන් එන රථයක් නවත්වනවා වගේ, යමෙක් කේන්තිය පාලනය කරගන්නවා නම් එයා තමයි නියම රියදුරා (සාරථියා). අනිත් අය නිකන් කඹේ අල්ලන් ඉන්න අය විතරයි.

ක්‍රෝධ කරන කෙනාව මෛත්‍රියෙන් දිනන්න. නරක කෙනාව හොඳ වැඩ වලින් දිනන්න. මසුරු කෙනාව දානයෙන් දිනන්න. බොරු කියන කෙනාව ඇත්තෙන් දිනන්න.

ඇත්ත කියන්න. කේන්ති ගන්න එපා. ඉල්ලුවොත් පොඩ්ඩක් හරි දෙන්න. මේ කරුණු තුනෙන් දිව්‍ය ලෝකේ යන්න පුළුවන්.

හිංසා නොකරන, කයින් සංවර වුන මුනිවරු මරණය නැති තැනට (නිවනට) යනවා. එතනට ගියාම දුක් වෙන්න දෙයක් නෑ.

හැමදාම අවදියෙන් ඉන්න, රෑ දවල් හික්මෙන, නිවනට හිත යොමු කරපු අයගේ ආශ්‍රව (කෙලෙස්) නැති වෙලා යනවා.

පින්වත් අතුල, මේක අද ඊයේ දෙයක් නෙවෙයි. නිහඬව හිටියත් බනිනවා. ගොඩක් කතා කළත් බනිනවා. ටිකක් කතා කළත් බනිනවා. බැනුම් අහන්නේ නැති කෙනෙක් මේ ලෝකේ නෑ.

දිගටම බැනුම් අහන කෙනෙක්වත්, දිගටම ප්‍රශංසා ලබන කෙනෙක්වත් හිටියෙත් නෑ, ඉන්නෙත් නෑ, ඉස්සරහට බිහි වෙන්නෙත් නෑ.

නුවණැත්තෝ යම් කෙනෙක්ව විමසලා බලලා දවස ගානේ ප්‍රශංසා කරනවා නම් (එයා සිල්වත් නම්, නුවණැති නම්)...

...එයා රත්තරන් කාසියක් වගේ වටිනවා. කාටද පුළුවන් එයාට බනින්න? දෙවියොත් එයාට ප්‍රශංසා කරනවා. බ්‍රහ්මයාත් ප්‍රශංසා කරනවා.

කායික කෝපය (පහර දීම ආදිය) පාලනය කරගන්න. කයින් සංවර වෙන්න. කායික දුසිරිත් අතහැරලා යහපත් දේ කරන්න.

වචනෙ කෝපය (බැණ වැදීම) පාලනය කරගන්න. වචනයෙන් සංවර වෙන්න. වාචසික දුසිරිත් අතහැරලා යහපත් දේ කතා කරන්න.

හිතේ කෝපය පාලනය කරගන්න. හිතින් සංවර වෙන්න. මානසික දුසිරිත් අතහැරලා යහපත් දේ හිතන්න.

කයින් සංවර වුන, වචනයෙන් සංවර වුන, හිතින් සංවර වුන නුවණැත්තෝ තමයි සම්පූර්ණයෙන්ම සංවර වුන අය.