මේ පොළොව ජයගන්නේ කවුද? යමලොව සහ දෙව්ලොව ජයගන්නේ කවුද? දක්ෂ මල් කාරයෙක් මල් නෙලනවා වගේ, මේ දේශනා කළ ධර්මය අවබෝධ කරගන්නේ කවුද?

හික්මෙන ආර්ය ශ්‍රාවකයා මේ පොළොව ජයගන්නවා. යමලොව සහ දෙව්ලොව ජයගන්නවා. දක්ෂ මල් කාරයෙක් මල් නෙලනවා වගේ, ඔහු ධර්මය අවබෝධ කරගන්නවා.

මේ ශරීරය පෙණ පිඬක් වගේ කියලා දැනගෙන, මිරිඟුවක් වගේ කියලා අවබෝධ කරගෙන, කෙලෙස් මල් කපා දාලා, මාරයාට නොපෙනී නිවනට යන්න ඕනේ.

මල් නෙලන කෙනෙක් වගේ පස්කම් සැප හොය හොය, ඒකෙම ඇලිලා ඉන්න කෙනාව, නිදාගෙන ඉන්න ගමක් වතුරට ගහගෙන යනවා වගේ මරණය විසින් අරගෙන යනවා.

මල් නෙලන කෙනෙක් වගේ පස්කම් සැප හොය හොය, ආශාවන්ගෙන් තෘප්තිමත් නොවී ඉන්න කෙනාව, මරණය විසින් තමන්ගේ වසඟයට ගන්නවා.

බඹරා මලටවත්, මලේ පාටටවත්, සුවඳටවත් හානියක් නොකර පැණි විතරක් අරගෙන යනවා වගේ, මුනිවරයා (භික්ෂුව) ගමේ හැසිරෙන්න ඕනේ.

අනුන්ගේ වැරදි බලන්න එපා. අනුන් කළ නොකළ දේ බලන්න එපා. තමන් කළ දේ සහ නොකළ දේ ගැන විතරක් හොයලා බලන්න.

ලස්සන වුනාට සුවඳ නැති මලක් වගේ, ක්‍රියාවෙන් නැති යහපත් වචනයත් (බණත්) ලස්සන වුනාට පලක් නැහැ.

ලස්සන වගේම සුවඳ තියෙන මලක් වගේ, ක්‍රියාවෙන් කරන යහපත් වචනය (බණ) හරිම ලස්සනයි, ප්‍රතිඵල තියෙනවා.

මල් ගොඩකින් මල් මාලා ගොඩක් හදනවා වගේ, ඉපදුන මනුෂ්‍යයා විසින් බොහෝ පින් කරගන්න ඕනේ.

මල් සුවඳ හුළඟට විරුද්ධව යන්නේ නැහැ. සඳුන්, තගර, මල්ලිගා සුවඳත් එහෙමයි. ඒත් සත්පුරුෂයන්ගේ (සිල් සුවඳ) හුළඟට විරුද්ධවත් යනවා. සිල්වතා හැම දිසාවම සුවඳවත් කරනවා.

සඳුන්, තගර, මහනෙල්, වස්සිකා කියන හැම සුවඳකටම වඩා සීලයේ සුවඳ තමයි උතුම්ම සුවඳ.

තගර සඳුන් සුවඳ හරිම පොඩ්ඩයි. ඒත් සිල්වතුන්ගේ සුවඳ ඊට වඩා බලවත්. ඒක දෙවියන් අතරත් හමනවා.

සිල්වත්, අප්‍රමාදීව වාසය කරන, මැනවින් දැනගෙන (රහත් වී) නිදහස් වුන අය යන පාර මාරයා දකින්නේ නැහැ.

මහ පාරේ දාලා තියෙන කුණු ගොඩක වුනත් හරිම සුවඳ, ලස්සන නෙලුම් මලක් පිපෙන්න පුළුවන්.

ඒ වගේම තමයි කුණු ගොඩක් වගේ ඉන්න අන්ධ පෘතග්ජන මිනිස්සු අතරේ, සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයා ප්‍රඥාවෙන් බබළනවා.