වැඩකට නැති වචන දාහක් කිව්වත් වැඩක් නෑ. යමක් අහලා සිත නිවෙනවා නම්, ඒ එක වචනයක් වුනත් වටිනවා.

වැඩකට නැති ගාථා දාහක් කිව්වත් වැඩක් නෑ. යමක් අහලා සිත නිවෙනවා නම්, ඒ එක ගාථා පදයක් වුනත් වටිනවා.

වැඩකට නැති ගාථා සියයක් කිව්වත් වැඩක් නෑ. යමක් අහලා සිත නිවෙනවා නම්, ඒ එක ධර්ම පදයක් වුනත් වටිනවා.

යුද්ධයකදී මිනිස්සු දහස් ගාණක් පැරැද්දුවත් වැඩක් නෑ. යමෙක් තමන්ගේ සිත දිනා ගන්නවා නම්, ඔහු තමයි නියම ජයග්‍රාහකයා.

අනුන්ව දිනනවාට වඩා තමන්ව දිනන එක උතුම්. තමන්ව දමනය කරගත්, සංවර පුද්ගලයා ශ්‍රේෂ්ඨයි.

තමන්ව දිනපු කෙනාගේ ජයග්‍රහණය ආපහු පරාජයක් කරන්න දෙවියෙක්ටවත්, ගන්ධබ්බයෙක්ටවත්, මාරයාටවත්, බ්‍රහ්මයාටවත් බැහැ.

අවුරුදු සියයක් තිස්සේ මාසයක් ගානේ දහසක් වියදම් කරලා යාග කළත්, සිත දියුණු කළ උතුමෙක්ට එක මොහොතක් වැන්දත්, ඒ වැඳීම අර යාගයට වඩා වටිනවා.

අවුරුදු සියයක් කැලේ ඉඳන් ගිනි දෙවියන් පිදුවත්, සිත දියුණු කළ උතුමෙක්ට එක මොහොතක් වැන්දත්, ඒ වැඳීම අර පූජාවට වඩා වටිනවා.

පින් බලාපොරොත්තුවෙන් අවුරුද්දක් තිස්සේ ලෝකේ මොන යාග කළත්, සෘජු ගුණ ඇති (රහතන් වහන්සේලාට) කරන වන්දනාවෙන් හතරෙන් පංගුවක්වත් ඒ පින් වටින්නේ නෑ.

වැඩිහිටියන්ට වඳින, නිතර ගරු කරන කෙනාගේ කරුණු හතරක් දියුණු වෙනවා. ඒ තමයි ආයුෂ, වර්ණය (ලස්සන), සැපය සහ බලය.

සිල් නැතුව, සිතේ එකඟකමක් නැතුව අවුරුදු සියයක් ජීවත් වෙනවාට වඩා, සිල්වත්ව ධ්‍යාන වැඩූ කෙනාගේ එක දවසක ජීවිතය වටිනවා.

නුවණ නැතුව, සිතේ එකඟකමක් නැතුව අවුරුදු සියයක් ජීවත් වෙනවාට වඩා, නුවණ ඇතිව ධ්‍යාන වැඩූ කෙනාගේ එක දවසක ජීවිතය වටිනවා.

කම්මැලිව, වීර්යයක් නැතුව අවුරුදු සියයක් ජීවත් වෙනවාට වඩා, දැඩි වීර්යයෙන් යුතුව වැඩ කරන කෙනාගේ එක දවසක ජීවිතය වටිනවා.

පංචස්කන්ධයේ ඇතිවීම නැතිවීම නොදැක අවුරුදු සියයක් ජීවත් වෙනවාට වඩා, ඒ අනිත්‍ය ස්වභාවය දකින කෙනාගේ එක දවසක ජීවිතය වටිනවා.

නිවන නොදැක අවුරුදු සියයක් ජීවත් වෙනවාට වඩා, නිවන දකින කෙනාගේ එක දවසක ජීවිතය වටිනවා.

උතුම් ධර්මය නොදැක අවුරුදු සියයක් ජීවත් වෙනවාට වඩා, උතුම් ධර්මය දකින කෙනාගේ එක දවසක ජීවිතය වටිනවා.