කරණීය මෙත්ත සූත්රය
කරණීයමත්ථකුසලේන - යන්තං සන්තං පදං අභිසමෙච්ච සක්කෝ උජූ ච සූජූ ච - සුවචෝ චස්ස මුදු අනතිමානී
නිවන ලබනු කැමති දක්ෂයා විසින් මෙය කළ යුතුය. ඔහු දක්ෂ විය යුතුය. සෘජු විය යුතුය. මනා සෘජු බව තිබිය යුතුය. කීකරු විය යුතුය. මෘදු විය යුතුය. මාන්නය නොතිබිය යුතුය.
සන්තුස්සකෝ ච සුභරෝ ච - අප්පකිච්චෝ ච සල්ලහුකවුත්ති සන්තින්ද්රියෝ ච නිපකෝ ච - අප්පගබ්භෝ කුලේසු අනනුගිද්ධෝ
සතුටු වන කෙනෙක් විය යුතුය. පහසුවෙන් පෝෂණය කළ හැකි විය යුතුය. වැඩ අඩු, සැහැල්ලු කෙනෙක් විය යුතුය. ඉන්ද්රියන් සංවර කරගත්, නුවණැති, අහංකාර නැති, පවුල්වල නොඇලෙන කෙනෙක් විය යුතුය.
න ච ඛුද්දං සමාචරේ කිඤ්චි - යේන විඤ්ඤූ පරේ උපවදෙය්යුං සුඛිනෝ වා ඛේමිනෝ හොන්තු - සබ්බේ සත්තා භවන්තු සුඛිතත්තා
නුවණැත්තන් දොස් කියන සුළු වරදක්වත් නොකළ යුතුය. (ඉන්පසු මෙසේ මෙත් වැඩිය යුතුය): සියලු සත්ත්වයෝ සුවපත් වෙත්වා! බිය නැත්තෝ වෙත්වා! සැපවත් වෙත්වා!
යේ කේචි පාණභූතත්ථි - තසා වා ථාවරා වා අනවසේසා දීඝා වා යේ මහන්තා වා - මජ්ඣිමා රස්සකාණුකථූලා
කෙලෙස් ඇති (තස), කෙලෙස් නැති (ථාවර), දිග, මහත, මධ්යම, කුඩා, ඉතා කුඩා හෝ ස්ථුල වූ යම් සත්ත්ව කෙනෙක් වෙත් ද...
දිට්ඨා වා යේ ච අදිට්ඨා - යේ ච දූරේ වසන්ති අවිදූරේ භූතා වා සම්භවේසී වා - සබ්බේ සත්තා භවන්තු සුඛිතත්තා
ඇසට පෙනෙන හෝ නොපෙනෙන, දුර ඉන්න හෝ ළඟ ඉන්න, ඉපදුණ හෝ උපදින්න ඉන්න සියලු සත්ත්වයෝ සුවපත් වෙත්වා!
න පරෝ පරං නිකුබ්බේථ - නාතිමඤ්ඤේථ කත්ථචි නං කිඤ්චි බ්යාරෝසනා පටිඝසඤ්ඤා - නාඤ්ඤමඤ්ඤස්ස දුක්ඛමිච්ඡෙය්ය
කෙනෙක් තව කෙනෙක්ව රවටන්නේ නැතිව, කොතැනකදීවත් පහත් නොකොට, කේන්තියෙන් හෝ වෛරයෙන් අනුන්ට දුකක් නොපතයි ද (එසේ විය යුතුය).
මාතා යථා නියං පුත්තං - ආයුසා ඒකපුත්තමනුරක්ඛේ ඒවම්පි සබ්බභූතේසු - මානසං භාවයේ අපරිමාණං
මවක් තමන්ගේ එකම දරුවා දිවි හිමියෙන් රකිනවා වගේ, සියලු සත්ත්වයන් කෙරෙහි අප්රමාණ වූ මෛත්රී සිත වැඩිය යුතුය.
මෙත්තඤ්ච සබ්බලෝකස්මිං - මානසං භාවයේ අපරිමාණං උද්ධං අධෝ ච තිරියඤ්ච - අසම්බාධං අවේරං අසපත්තං
උඩ, යට, හරහට ආදී මුළු ලෝකයටම බාධාවක් නැතිව, වෛරයක් නැතිව, තරහක් නැතිව අප්රමාණ වූ මෛත්රිය පැතිරවිය යුතුය.
තිට්ඨං චරං නිසින්නෝ වා - සයානෝ වා යාවතස්ස විගතමිද්ධෝ ඒතං සතිං අධිට්ඨෙය්ය - බ්රහ්මමේතං විහාරං ඉධමාහු
සිටගෙන, ඇවිදිමින්, ඉඳගෙන හෝ නිදාගෙන සිටියදී, නින්ද යන තුරුම මේ සිහිය (මෛත්රිය) පැවැත්විය යුතුය. එය බ්රහ්ම විහරණය (උතුම් වාසය) යැයි කියනු ලැබේ.
දිට්ඨිඤ්ච අනුපගම්ම සීලවා - දස්සනේන සම්පන්නෝ කාමේසු විනෙය්ය ගේධං - න හි ජාතු ගබ්භසෙය්යං පුනරේතීති
මිත්යා දෘෂ්ටියට නොගොස්, සිල්වත්ව, නිවැරදි දැක්ම (සෝවාන් ඵලය) ලබා, කාමයන්ගේ ඇල්ම දුරු කළ ඔහු නැවත මව් කුසක උපදින්නේ නැත (රහත් වෙයි).